NABOŻEŃSTWO MAJOWE…

 

                      NABOŻEŃSTWO MAJOWE…

 

Serdecznie zapraszamy na NABOŻEŃSTWA MAJOWE. Codziennie o godzinie 1730  Od poniedziałku do piątku w Kościele Chrystusa Króla. W soboty w niedzielę i święta w Kościele N.S.P. Jezusa.

*************************************************************

NABOŻEŃSTWO  MAJOWE…

Skąd wzięło się? Dziś można napotkać dwie odpowiedzi: jedna powie, powstało nie tak dawno, w XVIII w. Inni jednak twierdzą, iż ta forma pobożności maryjnej sięga swymi korzeniami w pierwsze wieki chrześcijaństwa i wywodzi się z dawnych wschodnich modlitw. Nabożeństwo majowe mniej więcej takie, jakie znamy je dzisiaj, zaczęło być odprawiane ponad 200 lat temu. Jednak ta specyficzna forma oddawania czci Matce Boga nie była obca chrześcijanom w pierwszych wiekach. Bo oto już w V w. w Egipcie miesiąc Kiahc był poświęcony Maryi. Koptowie zbierali się na wspólne officium na cześć Matki Bożej. Miesiąc ów, choć odpowiada naszemu grudniowi, to jednak biologicznie przypomina nasz maj, miesiąc rozkwitu. Prawdopodobnie dniem szczególnie poświęconym w miesiącu Kiahc była sobota. Zresztą mieszkańcy Egiptu znani są ze swej miłości do Maryi: to w Egipcie najprawdopodobniej powstała pierwsza część znanej nam doskonale modlitwy Pod Twoją obronę (druga część została dodana znacznie później; pierwszą zaś datuje się na koniec III w.!!). Przypuszcza się również, że tę formę pobożności maryjnej popierał sam św. Cyryl Aleksandryjski. Na Zachodzie zaś ślady nabożeństw maryjnych (mówiąc językiem współczesnym) napotykamy dopiero w X stuleciu i to w koloniach greckich na terenie Italii. Przyjmuje się, że pierwsze wzmianki o modlitwach związanych z Maryją w maju pochodzą z XIII w. Wówczas bowiem król hiszpański Alfons X, zwany Mądrym napisał zbiór poezji-pieśni poświęconych Matce Boga. W jednym z utworów z owego zbioru Alfos błogosławił nadejście maja, jako miesiąca rozkwitu nowego życia, miesiąca, który swym pięknem zachęca nas do modlitw do Maryi, do chwalenia jej i uciekania się pod Jej opiekę przed atakami demona, nieszczęściami i przeciwnościami, przed grzechem.

Od tego czasu utrwala się zwyczaj gromadzenia się przed wizerunkiem Maryi w maju. Innym gorliwym majowym czcicielem Maryi był bł. Henryk Suzo. Przystrajał on kwiatami wizerunki Matki Zbawiciela i modlił się przed nimi. Także on uznawał maj za najlepszy miesiąc na chwalenie Najświętszej Panny. Później Wolfang Seidl wydał w Monachium dziełko Maj duchowy, w którym opisuje majowe nabożeństwo. W tym samym czasie do kultu maryjnego zachęcał, szczególnie młodzież św. Filip Nereusz. Ponieważ był on w swoim czasie, a także później, postacią niezwykle popularną, która wywarła duży wpływ na współczesnych, dlatego uznaje się go czasem za inicjatora maryjnych modlitw w maju. Swój wkład w szerzenie pobożności maryjnej w maju mają dominikanie. W wieku XVII szczególnie w Fiesole praktykowane były modlitwy i śpiewy na cześć Matki Bożej. Wiemy, że śpiewano wówczas także Litanie loretańską. Z czasem ta forma przeniosła się do innych miast, gdzie przebywali bracia dominikanie. Także franciszkanie mają swój wkład: Wawrzyniec Schnueffis, kapucyn, wydał zbiór pieśni i hymnów na maj. Od tego momentu coraz więcej kościołów wprowadza w maju nabożeństwo. Jednak największą „popularność” zdobywa ono w wieku XVIII, za sprawą o. Alfonsa Muzzarellego. Przez całe swe życie szerzył on cześć Maryi, kochał maj, jako miesiąc ukazujący niejako swym pięknem nietkniętą naturę Maryi. Na polecenie Piusa VII o. A. Muzzarelli wprowadził w 1803 roku nabożeństwo majowe w Kaplicy Karawitów w Rzymie. Dwa lata po tym wydarzeniu już dwadzieścia kościołów rzymskich publicznie je obchodziło. Dnia 25 marca 1815 roku Pius VII wydał bullę o nabożeństwie majowym, dodając do niego odpust zupełny. Po papieskiej aprobacie nabożeństwo majowe błyskawicznie rozprzestrzenia się po całym niemal świecie. W naszej Ojczyźnie nabożeństwo majowe publicznie zostało odprawione po raz pierwszy w 1837 r. w kościele św. Krzyża w Warszawie.